Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2012

Ομαδικό βιωματικό εργαστηριο για την βελτίωση των διαπροσωπικών σχέσεων και την ενδυνάμωση των δεξιοτήτων επικοινωνίας και διεκδικητικής συμπεριφοράς.


Το βιωματικό εργαστήριο απευθύνεται σε άτομα τα οποία επιθυμούν να βελτιώσουν τις διαπροσωπικές τους σχέσεις και τις κοινωνικές τους δεξιότητες. Στόχος του σεμιναρίου είναι η ανάπτυξη αποτελεσματικών δεξιοτήτων επικοινωνίας και διεκδικητικής συμπεριφοράς καθώς και η διαχείριση του θυμού και του άγχους, συναισθηματικών καταστάσεων που συχνά παρεμποδίζουν την επικοινωνία μας με τους άλλους. Μέσω των βιωματικών ασκήσεων που έχουν σχεδιαστεί για την επίτευξη του παραπάνω στόχου και  μέσω της διάδρασης μεταξύ των μελών της ομάδας, οι συμμετέχοντες θα έχουν την δυνατότητα να κατανοήσουν καλύτερα τον τρόπο επικοινωνίας τους με τους άλλους και να εντοπίσουν εκείνες τις κοινωνικές τους δεξιότητες που χρειάζονται βελτίωση.Η διάρκεια του σεμιναρίου είναι συνολικά 15 συναντήσεις διάρκειας 1½ ώρας και θα πραγματοποιούνται κάθε Δευτέρα 7.30-9.00μ.μ. Οι συναντήσεις θα διεξαχθούν στις παρακάτω ημερομηνίες: 19-11-2012, 26-11-2012, 3-12-2012, 10-12-2012, 17-12-2012, 7-1-2013, 14-1-2013, 21-1-2013, 28-1-2013, 4-2-2013, 11-2-2013, 18-2-2013, 25-2-2013, 4-3-2013 και 11-3-2013.  Το συνολικό κόστος συμμετοχής ανέρχεται στα 400 ευρώ και εξοφλείται σε δύο ισόποσες δόσεις. Για δηλώσεις συμμετοχής και περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθυνθείτε στην συντονίστρια του σεμιναρίου: Αθανασία Μαυροειδή, τηλ. επικοινωνίας 2106465118, 6937647218. Το σεμινάριο διεξάγεται στη διεύθυνση: Δουκίσσης Πλακεντίας 51-55 και Λαρίσης (1ος όροφος), Αμπελόκηποι (στάση μετρό: Πανόρμου). 

Σάββατο, 21 Ιουλίου 2012

Το φαινόμενο του εκφοβισμού στα σχολεία (bullying)



Τα τελευταία χρόνια όλο και συχνότερα μαθαίνουμε από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης για σοβαρά  περιστατικά βίας στα σχολεία. Πρόκειται για ακραία περιστατικά που είτε έχουν ως αποτέλεσμα το θάνατο μαθητών ή και καθηγητών/δασκάλων ή την αυτοκτονία από την πλευρά του θύματος. Τα παραπάνω περιστατικά σοκάρουν την κοινή γνώμη καθώς οι «πρωταγωνιστές» τους  είναι παιδιά ή έφηβοι.
Το φαινόμενο του εκφοβισμού στα σχολεία, ωστόσο, πέρα από αυτή την ακραία μορφή, έχει και μία άλλη, εξίσου σημαντική, η οποία, ακριβώς επειδή δεν έχει τόσο ακραίες συνέπειες συχνά αγνοείται και από το σχολείο και από τους γονείς. Η αλήθεια, όμως, είναι, όπως έχουν δείξει οι έρευνες,  ότι οι μορφές βίας έχουν πολύ σημαντικές βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες συνέπειες τόσο για τον δράστη όσο και για τα θυματα. Συχνά, όμως, οι εκπαιδευτικοί και οι γονείς, αντιμετωπίζοντας αυτές τις συμπεριφορές  ως ένα αναπτυξιακό φαινόμενο, παραγνωρίζουν την σημαντικότητά τους και δεν συμβάλλουν με αποφασιστικό και αποτελεσματικό τρόπο στην αντιμετώπισή τους.
Τέτοιου είδους φαινόμενα αποτελούν αναπτυξιακό χαρακτηριστικό των παιδιών και των εφήβων; Η απάντηση σε αυτή την ερώτηση είναι πώς όχι.  Κατά την διάρκεια της ανάπτυξης, η επιθετική συμπεριφορά συχνά λειτουργεί ως ένας τρόπος διεκδίκησης και ισχυροποίησης της ατομικότητας, ωστόσο το παιδί χρειάζεται να μάθει και να αναπτύξει πιο λειτουργικούς και κοινωνικά αποδεκτούς τρόπους ανάπτυξης και διασφάλισης της ατομικότητάς του. Το φαινόμενο του εκφοβισμού, επομένως, όχι μόνο δεν αποτελεί αναπτυξιακή διαδικασία αλλά απαρτίζει έναν ανασταλτικό παράγοντα τόσο σε επίπεδο σχολείου, καθώς παρεμβαίνει άμεσα στην ομαλή του λειτουργία, όσο και σε ατομικό επίπεδο, καθώς έρευνες έχουν συνδέσει το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού με πολλές ψυχολογικές διαταραχές. Επίσης, όπως αναφέρει και ο Olweus, ο οποίος πρώτος διερεύνησε το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού ήδη από την δεκαετία του 1970,  ο σχολικός εκφοβισμός καταπατά τα δημοκρατικά δικαιώματα κάθε μαθητή, καθώς κάθε μαθητής έχει το δικαίωμα να νιώθει και να είναι ασφαλής στο σχολείο.
Ας δούμε, όμως,  τι είναι ο σχολικός εκφοβισμός. Ο ορισμός που έχει γίνει ευρέως αποδεκτός περιγράφει το φαινόμενο ως εξής: ένας μαθητής ή μαθήτρια εκφοβίζεται όταν εκτίθεται επανειλημμένα και κατά τη διάρκεια κάποιου χρονικού διαστήματος στις αρνητικές πράξεις ένος ή περισσότερων μαθητών και δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του  (Olweus, 1993). Ως φαινομένο σχολικού εκφοβισμού, πλέον,  χαρακτηρίζονται και μεμονωμένες πράξεις βίας, καθώς θέτουν σε κίνδυνο τόσο την ασφάλεια των μαθητών και την ομαλή λειτουργία του σχολείου, όσο και την συναισθηματική κατάσταση του θύματος.
Ο εκφοβισμός μπορεί να πάρει ποικίλες μορφές. Οι αρχικές έρευνες που αφορούσαν τη μελέτη του σχολικού εκφοβισμού είχαν στρέψει το ενδιαφέρον τους στην έκδηλη επιθετικότητα η οποία μελετήθηκε κυρίως στα αγόρια. Σταδιακά, οι ερευνητές έστρεψαν το ενδιαφέρον τους και σε πιο έμμεσες μορφές επιθετικότητας, και εκτός από τα αγόρια άρχισαν να μελετώνται και τα κορίτσια. Έτσι, φάνηκε από τις έρευνες ότι οι έμμεσες μορφές επιθετικότητας, όπως ο αποκλεισμός από την ομάδα, η διάδοση ψευδών φημών κ.α  είναι περισσότερο χαρακτηριστικές των κοριτσιών αλλά και των εφήβων. Σήμερα μία διαδεδομένη μορφή εκφοβισμού είναι ο εκφοβισμός μέσω διαδικτύου (cyberbullying). Η τελευταία αυτή μορφή εκφοβισμού αποτελεί μεγάλη απειλή για τους μαθητές, καθώς πλέον ένας μαθητής φοβάται ότι αν υποστεί εκφοβισμό ή οποιαδήποτε πράξη ευτελισμού, αυτό το γεγονός μπορεί να δημοσιοποιηθεί και να έχουν πρόσβαση σε αυτό πλήθος ανθρώπων.
Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι οι συνέπειες του σχολικού εκφοβισμού είναι σοβαρές τόσο από την πλευρά του θύματος όσο και από την πλευρά του δράστη. Όσον αφορά τα θύματα, αντιμετωπίζουν μία σειρά από ψυχολογικές δυσκολίες όπως χαμηλή αυτοεκτίμηση, συναισθήματα μοναξιάς, ψυχοσωματικά συμπτώματα, αυτοκτονικό ιδεασμό, κατάθλιψη, προβλήματα υγείας κ.α. Επιπλέον, φαίνεται ότι αυτές οι δυσκολίες παραμένουν στον χρόνο τόσο κατά την διάρκεια της σχολικής φοίτησης όσο και στα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής και οδηγούν σε σοβαρές δυσκολίες προσαρμογής. Επιπρόσθετα, ο σχολικός εκφοβισμός έχει συνδεθεί και με αυξημένο αριθμό απουσιών, πρόωρο τερματισμό της φοίτησης, σχολική άρνηση, χαμηλή επίδοση. Από την πλευρά των δραστών, φαίνεται από έρευνες ότι αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας, δεν αντλούν ικανοποίηση από την ζωής τους και κάνουν κατάχρηση αλκοόλ.
Τα παραπάνω καθιστούν άμεση και επιτακτική την ανάγκη για αντιμετώπιση τέτοιου είδους φαινομένων. Η ανάγκη αυτή  καθίσταται ακόμα περισσότερο επιτακτική αν αναλογιστούμε ότι οι συναισθηματικές δυσκολίες που προαναφέραμε δεν γίνονται πάντα εμφανείς και πολύ συχνά τα θύματα δεν αποκαλύπτουν τον εκφοβισμό επειδή φοβούνται αντίποινα. Η βούληση  και η προσέγγιση  που θα είχαν ως στόχο όχι μόνο τους δράστες και τα θύματα άλλα συνολικά την μη αποδοχή φαινομένων βίας στο χώρο του σχολείου θα συνέβαλε σημαντική στην αντιμετώπιση του φαινομένου.

Τρίτη, 10 Ιουλίου 2012

τι είναι ψυχική υγεία


Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας η ψυχική υγεία δεν αφορά μόνο την απουσία κάποιας ψυχικής διαταραχής, αλλά ο όρος ψυχική υγεία περιγράφει την  κατάσταση ευημερίας κατά την οποία κάποιος αντιλαμβάνεται και αξιοποιεί τις ικανότητές του, είναι ικανός να αντιμετωπίσει το καθημερινό στρες, εργάζεται παραγωγικά και μπορεί να συνεισφέρει στην κοινότητά του.
Ο νέος κλάδος της θετικής ψυχολογίας έχει διευρύνει τον ορισμό σχετικά με την ψυχική υγεία συμπεριλαμβάνοντας στον ορισμό, την ικανότητα του ατόμου να λαμβάνει ευχαρίστηση και ικανοποίηση από την ζωή, να διατηρεί την ισορροπία του και να διαθέτει ευελιξία. Ένας άλλος ορισμός σχετικά με την ψυχική υγεία συμπεριλαμβάνει και την ικανότητα διαμόρφωσης ικανοποιητικών διαπροσωπικών σχέσεων.
Όπως φαίνεται, δεν υπάρχει ένας κοινά αποδεκτός ορισμός για την ψυχική υγεία και οι προσπάθειες για την εννοιολογική της οριοθέτηση αποδεικνύονται αρκετά δύσκολες (και δυσκολότερες από τις προσπάθειες ορισμού της σωματικής υγείας). Αυτό δεν είναι παράξενο αν αναλογιστεί κανείς ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας μόλις το 1948 διεύρυνε τον ορισμό της ψυχικής υγείας ώστε να μην περιλαμβάνει μόνο την απουσία ψυχικής διαταραχής, ο επιστημονικός κλάδος της ψυχολογίας μετρά λίγο παραπάνω από 100 χρόνια ζωής και άρα οι μελέτες για την ψυχική υγεία διαρκώς διευρύνονται εξετάζοντας ποικίλους παράγοντες που μπορεί να συνδέονται με αυτήν.
Το ενδιαφέρον για τη ψυχική υγεία έχει αναπτυχθεί καθώς συντελεί στην βελτίωση της ζωής του ατόμου. Τόσο η σωματική όσο και η ψυχική υγεία αποτελούν βασικά συστατικά της ποιότητας ζωής, μαζί με την υλική ευημερία, την εργασία, το οικιστικό περιβάλλον, τον ελεύθερο χρόνο, την εκπαίδευση, την κοινωνική ένταξη και την ψυχαγωγία.
Η επικράτηση του ιατροκεντρικού μοντέλου είχε ως συνέπεια την παραμέληση τόσο της ψυχικής υγείας όσο και της ποιότητας ζωής καθώς η έμφαση δινόταν μόνο στη σωματική υγεία. Η σύγχρονη αντίληψη βέβαια της ιατρικής αρχίζει και αλλάζει ολοένα και περισσότερο προς της κατεύθυνση και της ψυχικής υγείας και πλέον πολλοί ιατροί αναγνωρίζουν τον ρόλο των «ψυχολογικών παραγόντων» στις σωματικές ασθένειες. Σαφώς ο όρος «ψυχολογικοί παράγοντες» αφορά στους ατομικούς εκείνους παράγοντες οι οποίοι αποτελούν δείκτες ή μη  ψυχικής υγείας (συναισθηματική κατάσταση, τρόπος επεξεργασίας των δεδομένων, κοινωνικοποίηση και δίκτυο κοινωνικής υποστήριξης, δεξιότητες επίλυσης αγχογόνων καταστάσεων κ.α.). Οι ψυχολογικοί παράγοντες έχει φανεί ότι μπορεί να επιδρούν σε όλα τα στάδια μιας σωματικής ασθένειας: στην εκδήλωσή της,  στην πορεία της και στην τελική της έκβαση αλλά επιδρούν και στην τήρηση από τον ασθενή των ιατρικών οδηγιών του γιατρού. Η «καλή» ψυχική υγεία, επομένως, μπορεί να ευνοήσει την γρήγορη και αποτελεσματική ίαση ή να συμβάλει στην καλύτερη δυνατή αντιμετώπιση μία χρόνιας και σοβαρής ασθένειας. Επίσης, έχει υποστηριχθεί και η σχέση που μπορεί να συνδέει μια σωματική ασθένεια με μια ψυχική: μια σωματική ασθένεια (π.χ. στεφανιαίας νόσου) μπορεί να πυροδοτήσει μια ψυχική διαταραχή (π.χ. κατάθλιψης) και συχνά στο πρωτόκολλο θεραπείας συμπεριλαμβάνεται και η ψυχολογική αξιολόγηση ή υποστήριξη.
Φαίνεται ότι πλέον, η έννοια της υγείας αρχίζει να μεταβάλλεται. Κάποιος μπορεί να είναι σωματικά υγιής, σύμφωνα με τις ιατρικές του εξετάσεις, αλλά να πάσχει από μια ψυχική ασθένεια (κατάθλιψη, σχιζοφρένεια) ή να έχει επιβαρυνθεί η ψυχική του υγεία λόγω ενός έντονου στρεσογόνου γεγονότος ή λόγω ελλιπών κοινωνικών δεξιοτήτων με αποτέλεσμα την απομόνωσή του (και την επακόλουθη αρνητική συναισθηματική του κατάσταση). Σύμφωνα, επομένως, από την οπτική της ψυχικής υγείας, ο συγκεκριμένος άνθρωπος χρειάζεται φροντίδα για την βελτίωση της υγείας του και κατ’ επέκταση της ποιότητας της ζωής του.

Πηγές:
http://www.who.int/features/qa/62/en/index.html
http://health.howstuffworks.com/mental-health/mental-disorders/what-is-mental-health.htm
http://suite101.com/article/what-is-mental-health-a20254
http://en.wikipedia.org/wiki/Well-being
http://profiles.nlm.nih.gov/ps/access/NNBBHS.pdf
http://www.mentalhealth.org.uk/our-work/policy/current-policy/physical-health-and-mental-health/

Τετάρτη, 4 Ιουλίου 2012

Κοινωνικό άγχος ή κοινωνική φοβία;


Στην παρακάτω ηλεκτρονική δ/νση θα βρείτε ένα κείμενο για το κοινωνικό άγχος.

Διαταραχή Πανικού και Αγοραφοβία

Στην παρακάτω ηλεκτρονική διεύθυνση μπορείτε να διαβάσετε ένα κείμενο που έχω γράψει  για την Διαταραχή Πανικού και την Αγοραφοβία.

http://e-psychology.gr/anxiety-stress-phobias/157-panic-attacs-agoraphobia


Δευτέρα, 2 Ιουλίου 2012

Ένας ιστότοπος για τις "ψυχικές διαταραχές"...

Σε αυτό το blog αναρτούνται κείμενα ή άρθρα που αφορούν θέματα ψυχικής υγείας. Στόχος είναι η  ενημέρωση για τις "ψυχικές διαταραχές", η εξοικείωση με αυτές τις έννοιες και η πληροφόρηση σχετικά με την φύση των διαταραχών, την αιτιολογία τους και τους τρόπους αντιμετώπισής τους. Απώτερος (αλλά και φιλόδοξος) στόχος είναι η συμβολή στην προσπάθεια για την αλλαγή της στάσης μας απέναντι στην ψυχική υγεία, η οποία διακρίνεται από φόβο, ντροπή, επιφύλαξη.  Αυτή η στάση οδηγεί συχνά στην παραγνώριση και παραγκώνιση των αναγκών μας που αφορούν την ψυχική υγεία με αποτέλεσμα πολλοί από εμάς να ταλαιπωρούμαστε από ψυχικές διαταραχές οι οποίες μας εμποδίζουν στην καθημερινότητά μας και υποβαθμίζουν την ποιότητα ζωής μας. Πολλές από αυτές τις ψυχικές διαταραχές σήμερα μπορούν να αντιμετωπιστούν με αποτελεσματικούς και σταθερούς στο χρόνο τρόπους. Σε αυτό το blog θα παρουσιαστούν μερικοί από αυτούς τους τρόπους, οι οποίοι έχουν υποστηριχθεί ερευνητικά και εμπειρικά.    
Σε καμία περίπτωση ένα blog, μια ιστοσελίδα ή ένα άρθρο δεν μπορεί να αντικαταστήσει την επαγγελματική παροχή βοήθειας η οποία συνίσταται στην αξιολόγηση, την διάγνωση και την εξατομικευμένη παρέμβαση. Για αυτό το λόγο,  το συγκεκριμένο blog διατηρεί έναν ενημερωτικό χαρακτήρα για θέματα ψυχικής υγείας και όχι συμβουλευτικό.